Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Υπερηφάνεια - Αλαζονεία

«Η μεγαλύτερη αρρώστια είναι η υπερηφάνεια,
 η οποία μας μετέφερε από τον παράδεισο στη γη
 και από τη γη προσπαθεί να μας πάει στην κόλαση»
  Γέρων Παΐσιος

Το πανέρι με τα σταφύλια

Μια φτωχιά γυναίκα περνούσε κάποτε δίπλα από ένα αμπέλι γεμάτο σταφύλια. -Πως θα ‘θελα να είχα ένα τσαμπί απ’ αυτά!
.
ήθελα να σου διαλέξω μερικά καλά.
Εκείνη τη στιγμή, περνά ο νοικοκύρης του αμπελιού. Τη χαιρετά και της λέει:
-Κυρούλα, θα ‘θελες κανένα σταφύλι;
Και στην καταφατική απάντηση της, χώθηκε μέσα στ’ αμπέλι για να κόψει.
Η γυναίκα περίμενε. Πέντε, δέκα λεπτά, ένα τέταρτο πέρασαν, χωρίς ο αμπελουργός να φανεί.
Βαρέθηκε λοιπόν να τον περιμένει και με την ιδέα πως ο άνθρωπος την είχε ξεχάσει, ξεκίνησε να φύγει.
Μα να! Την ίδια στιγμή, φορτωμένος ένα πανέρι με διαλεχτά σταφύλια, φαίνεται μπροστά της και της λέει χαμογελώντας: 
-Με συμπαθάς που άργησα. Μα ήθελα να σου διαλέξω μερικά καλά.
Πολλές φορές, στην προσευχή μας, ζητάμε από τον Κύριο κάτι.
Και μην παίρνοντας άμεση απάντηση, θαρρούμε πως ο Θεός αδιαφορεί για μας. 
Αλλά, μετά από λίγο καιρό, η απάντηση του έρχεται, πλούσια και ευλογημένη, όσο δεν μπορούσαμε να τη φανταστούμε. Και μας πιάνει τότε ντροπή για την ολιγοπιστία μας.
Ο Θεός είχε αργήσει, γιατί ήθελε να γεμίσει το πανέρι των ευλογιών του, πριν το προσφέρει στη ψυχή, που ζητούσε ένα μόνο τσαμπί.
.
πηγή: aoratigonia

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ – ΜΗΝ Αυτοκτονείς !

«Ἐγώ πατήρ, ἐγώ ἀδελφός, ἐγώ νυμφίος, ἐγώ οἰκία, ἐγώ τροφή, ἐγώ ἱμάτιον, ...πᾶν ὅπερ ἄν θέλῃς ἐγώ· μηδενός ἐν χρείᾳ καταστῆς...
Ἐγώ καί φίλος... μόνον οἰκείως ἔχε πρός ἐμέ.
Ἐγώ πένης διά σέ·
καί ἀλήτης διά σέ· ...
Πάντα μοι σύ καί ἀδελφός, καί συγκληρονόμος, καί φίλος, καί μέλος. Τί πλέον θέλεις;» (ἁγ. Ἰω. Χρυσο., τ. ΙΒ΄, σελ. 35, ΕΠΕ 1979)

Τα παραπάνω θεόπνευστα λόγια βάζει ο...
ἱερός Χρυσόστομος στό στόμα τοῦ Χριστοῦ μας. Τόσο ἐπίκαιρα ὅσο ποτέ ἄλλοτε!

Γι᾿ αὐτό λοιπόν μήν ἀπελπίζεσαι! 
Μήν αὐτοκτονεῖς!
Μήν τούς κάνεις τή χάρη!

Μετασχημάτισε τήν δυσκολία σέ εὐκαιρία... 
Ζῆσε, γιά νά ἀγωνισθεῖς γιά τή δικαιοσύνη καί τήν Ἀλήθεια· γιά τήν οἰκογένειά σου, τόν συνάνθρωπό σου. 
Καί παράλληλα μέ τούς κοσμικούς ἀγῶνες, ἀγωνίσου καί γιά τή δική σου καί τή δική τους προσωπική σωτηρία, κοντά στόν Χριστό, διά τῆς ὑπομονῆς καί τῆς δοξολογίας ἀκόμα καί στά δύσκολα.

Ἀκόμη καί ἄν δέν καρποφορήσουν οἱ ἀγῶνες σου γιά κοινωνική δικαιοσύνη, τίποτα δέν μπορεῖ νά ἐμποδίσει τήν πνευματική σου καρποφορία.
Μήν ξεχνᾶς πώς ἡ πνευματική χαρά ὑπερτερεῖ, καί δέν προϋποθέτει τήν ¨ὑλική¨ χαρά.

Ὁ Ἀπ. Παῦλος κατά τή θαυματουργική ἀπελευθέρωσή του ἀπό τίς ἁλυσίδες τοῦ δεσμωτηρίου ἀπέτρεψε τόν ἔντρομο δεσμοφύλακα ἀπό τήν αὐτοχειρία, καί ἔτσι ἐκεῖνος ὄχι μόνο κέρδισε νά μείνει στήν ἐπίγεια ζωή, ἀλλά νά λάβει καί τήν ἐπουράνια, βαπτιζόμενος μαζί μέ τήν οἰκογένειά του. (Πράξ. ιστ΄, 26-33).

Σκέψου ἐπίσης πώς ἀκόμα καί ὁ προδότης Ἰούδας, ἄν εἶχε δεχθεῖ νά μετανοήσει καί νά ζητήσει συγχώρηση, θά τήν εἶχε λάβει, ἀντί τῆς αἰωνίου κολάσεως πού σύμφωνα μέ τήν Ἐκκλησία περιμένει κάθε αὐτόχειρα.
Πόσο μᾶλλον αὐτό ἰσχύει καί γιά σένα πού δέν βαρύνεσαι ἀπό τά δικά του κρίματα.

Σέ καμιά περίπτωση μήν καταφύγεις στήν αὐτοχειρία.
 Ἀντί νά σέ ἀπαλλάξει ἀπό τά προβλήματά σου, «φορτώνει» ἐσένα μέ αἰώνια κόλαση, καί τούς δικούς σου ἀνθρώπους μέ θλίψη, τύψεις, ὀργή καί ντροπή.

Σέ κάθε περίπτωση μή διανοηθεῖς ὅτι ἡ ὕπαρξή σου ἀποτελεῖ βάρος στούς γύρω σου. 
Διότι ἀκόμη κι᾿ ἄν μέ θυσίες ἀναγκάζονται νά σέ ὑπηρετοῦν καί νά σέ βοηθοῦν, χάρη σέ ἐσένα κερδίζουν αἰώνια σωτηρία. 
Βάρος εἶσαι μόνο στούς δυνάστες τῆς Νέας Τάξης.

Μήν ἀπελπίζεσαι! 
Νά ἐλπίζεις, νά ἀγαπᾶς καί νά πιστεύεις: 
«Ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τό Πνεῦμα τό Ἅγιο».

 Ὁ Χριστός, ἡ Παναγία καί ὅλοι οἱ Ἅγιοι εἶναι πάντοτε κοντά μας.
δέν παραβιάζουν ὅμως τήν ἐλευθερία μας· 
ὅταν τούς ἀναζητοῦμε, μᾶς ἀκοῦν καί μεριμνοῦν τά κάλλιστα γιά τή σωτηρία μας. 
Σκέψου το!

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
Από το Ορθόδοξο Παρατηρητήριο.

Δημοσιεύθηκε από Άκης

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Ηθοποιοί ομολογούν την πίστη τους στον Θεό

Δύο νέοι δημοφιλείς ηθοποιοί ομολογούν δημόσια σε συνεντεύξεις τους τη βαθιά τους πίστη στον Θεό, το συχνό  εκκλησιασμό τους και την ανάγκη της εξομολόγησης.

Άρης Σερβετάλης
www.lifo.gr
«Πιστεύω στον Θεό. Ο άνθρωπος είναι κατασκευασμένος ως λατρευτικό όν κι έχει το χάρισμα να αναρωτιέται για τα έξω από αυτόν. Πιστεύω στην Ορθοδοξία γιατί είναι η απόλυτα αναρχική θρησκεία. Γιατί σου λέει πως ο,τιδήποτε θέλεις να πεις στον άλλο πρέπει να το πεις πρώτα στον εαυτό σου. Αντί, για παράδειγμα, να σπάσεις μία βιτρίνα, πρέπει να σπάσεις πρώτα το καθεστώς που έχεις εσύ μέσα σου. Και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Νομίζω ότι μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή μας και χωρίς Θεό είναι πολύ δύσκολα».
Τι είναι για σένα Θεός;
«Είναι ο Κατασκευαστής μου. Αυτός που μου δίνει αγάπη, που με κάνει να βλέπω τα πράγματα με αισιοδοξία, που μου έχει δώσει τη δυνατότητα να βλέπω τον κόσμο με έναν άλλο τρόπο, να φωτίζεται διαφορετικά η καθημερινότητά μου».
Στην Εκκλησία πηγαίνεις;
«Πηγαίνω συχνά. Πηγαίνω και όταν το έχω ανάγκη και όταν δεν το έχω. Είναι μέρος της ζωής και της καθημερινότητάς μου, όπως το να πλένω τα δόντια μου όταν ξυπνώ το πρωί».

Νίκος Άναδιώτης
news-piper.blogspot.com -Κάθε Κυριακή πηγαίνει στην εκκλησία και εξομολογείται μία φορά το μήνα: «Πηγαίνω σχεδόν μία φορά το μήνα ή ίσως και πιο συχνά αν αισθανθώ την ανάγκη να το κάνω. Η πρώτη φορά που πήγα να εξομολογηθώ ήταν στην εφηβεία. 
Μεγαλώνοντας κάπου χάθηκα σε ερωτήματα σχετικά με το τι είναι θρησκεία, γιατί λειτουργούν έτσι οι κληρικοί, αλλά στα είκοσι πέντε μου αισθάνθηκα την ανάγκη να ξαναπάω». «Δεν μου άρεσε ο τρόπος της ζωής μου. Δεν με οδηγούσε κάπου. Δεν με άφηνε να προοδεύσω, και έτσι πήγα σε πνευματικό. Για να εμπιστευτείς τον ψυχισμό σου πρέπει να βρεις τον κατάλληλο πνευματικό. 
Ο πατέρας Ιωάννης μου άλλαξε όλη μου τη ζωή, βάζοντάς με στη διαδικασία να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να αποβάλω το εγώ μου. Μέχρι τότε θεωρούσα ότι τα κάνω όλα καλά και δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο πέρα από εμένα. Παλιά ήθελα να κάνω λεφτά, να γίνω πλούσιος. Σήμερα θέλω να είμαι αξιοπρεπής και να βγάζω τόσα όσα χρειάζονται για να ζήσω. Ο μόνος που μπορεί να θεραπεύσει την ψυχή ενός ανθρώπου είναι ο Θεός και εν συνεχεία ένας καλός πνευματικός. Μία φορά το χρόνο επισκέπτομαι το Άγιο Όρος για να προσευχηθώ και να ηρεμήσω».

Πηγή: Παρά τη Λίμνην, Μηνιαία έκδοση Εκκλησία Αγίου Δημητρίου Παραλιμνίου, Κύπρου, Περίοδος Γ΄, Έτος ΚΓ΄, αρ.2, Φεβρουάριος 2013